آسمان بوسه ای بر زمین زد
انسان زاده شد.
زمین به ناز کرشمه ای کرد
کوه بر آمد.
کوه با دل سنگش ترانه ای خواند
باد رقصان شد
وگیسوی بیشه ها را پریشان کرد.
گل در سراسر زمین رویید
من
گل را بوسیدم
گل
کرشمه ای کرد و پریشان شد
آنگاه ترانه ای خواندم
......و ((تو)) زاده شدی....!
