ای کاش هم چون گذشته شانهايت مرهم هق هق گريه های بی پايانم بود و سينه ی پاکت صندوقچه رازهای درونم . ای کاش چادر شب دوباره بر شهر گسترده می شد و خواب آن ملکه زيبايی همه ی چشمها را روی هم می گذاشت تا هيچ کس شاهد دوستی ما نباشد و بر آن رشک نبرد تا آتش اين حسادت ها دوستی ما را نسوزاند .
بگذار دستان پر مهرت سهم آغشته به شوکران نفرت را از قلبم خارج کند . بگذار خزان و زمستان عمرم پايان يابد و به اميد رسيدن به تو بهار را پذيرا باشم
